Brief 52e Prins

Geachte dorstlustige Hoogheid Prins Bram d’n Urste,

Dankjewel voor de mooie brief die ge mij geschreven hebt. Ik heb ‘m een poar kirre met veul belangstelling gelezen. Het is dan ook nog nie wa om zo maar ja te zeggen tegen iets wagge nie kent.

Vanaf het begin dat ze mij vroegen heb ik er met veel plezier naar uitgekeken. Ik vond het vanaf het begin vooral grappig en erg leuk… Het begint nou toch wel wa spannender te worre en ik ben toch wel een klein bietje zenuwachtig. We zullen het mar gezonde spanning noemen.

Alleen al da zingen is een hille klus op zich maar ik denk da ik ‘Tussen Donzel en
Menzel’ en het ‘Weverslied’ al aardig onder de knie begin te krijgen.

Toen ik op mijn werrek zat kreeg ik een telefoontje van de vurzitter van de Carnavalsstichting of ik misschien interesse ha um kommend joar Prins te worre van het Weversrijk.

Nou, da hoefde ie gin twee kirre te vroage. Ik was meteen heul enthousiast natuurlijk maar moest het wel nog ekkes aan mijn durske vroage. Zo hûrt dè toch, nie? Mar ok mijn durske stond achter elk besluit wa ik zu neme dus ôk dees besluit um ‘JA’ te
zeige. En zo gebeurde het!

En dan gaat het boeltje dreije. Pak passen, steek aonmeten, mi de geheimroad aardig wa avonden dûrbrengen en alleen doar al veul schik gehad.

Eerlijk gezegd mag het nou zuutjes aan wel 3 november worre, want ook mijn Adjudant en zijn Durske staan te popelen om mee feest te gaan vieren. Wij zijn erg benieuwd wat er allemoal op ons af gaat komme. Als ik jou mag geleuve is het een happening die wij noit meer zulle vergeten en we gaan er dan ook met zijn vierre vol vûr!

Rest mij nou nie meer dan nog ekkes goed munne mond te houwe en met unne stiekeme glimlach dûr het Weversrijk heen te kachele.

Hoogachtend,

D’n aanstaande 52e Prins van het Weversrijk.